19 listopada 2010

Traveller - tworzenie postaci


Characters & Combat – to tytuł pierwszej Czarnej Książeczki klasycznej edycji Travellera. Opisuje ona podstawową mechanikę tworzenia postaci, rozstrzygania testów umiejętności oraz przeprowadzania starć. W tej notce postaram przedstawić jedynie ten pierwszy element gry. W przeciwieństwie do wielu erpegów lat 70-siątych, tworzenie postaci w Travellerze stanowi samoistną „grą w grze”, a wiele aspektów zostało ujętych mechanicznie. Co należy podkreślić, Traveller jest systemem opartym na umiejętnościach – wybór kariery służy jedynie określeniu tła postaci oraz ustaleniu zdobytych skilli.

Podobnie jak w D&D, bohaterów Travellera opisuje sześć charakterystyk: siła, zręczność, odporność, inteligencja, edukacja i pozycja społeczna. Wartość każdej z nich ustala się rzutem 2k6. W Mongoose Travellerze (MTL) poszczególnym wartościom cech przypisany został także modyfikator. Jest on jednak nie wielki i nie ma tu inflacji typowej dla D20. W oryginalnej wersji gry modyfikatory również występują ale zostały zakamuflowane i podpięte pod system umiejętności. Ale o tym za moment.

Po określeniu cech, gracz może wybrać dla swego bohatera ścieżki kariery. Tym co odróżnia grę Marca Millera od innych systemów RPG jest nacisk położony na losowe tworzenie rozbudowanego tła postaci. Co ciekawe, Podróżnicy standardowo rozpoczynają awanturnicze przygody jako osoby w średnim wieku, cieszące się poważanie, posiadające zasoby finansowe i rozwinięte kontakty społeczne, często własny statek kosmiczny (a te są w Travellerze cholernie kosztowne w budowie i utrzymaniu). Nowo tworzona postać w wieku 30-40 lat nie jest niczym niezwykłym (choć można również stworzyć bohatera-żółtodzioba). Jednak na początku swej kariery bohater posiada jedynie 18 wiosen (o ile na jego rodzinnej planecie w ogóle są jakiekolwiek pory roku :) ).

Kolejnym krokiem w tworzeniu postaci jest wybór pierwszej profesji. Aby się zakwalifikować do którejś z nich należy zdać coś rodzaju egzaminu, czyli testu któregoś z podstawowych atrybutów. Oryginalna wersja gry zawiera sześć dostępnych karier. Są to: marynarka (członkowie patroli kosmicznych), marines (kosmiczne służby zbrojne walczące na statkach), żołnierze (służący w kampaniach naziemnych), zwiadowcy (czyli tajni agenci zbierający informacje i eksplorujące nowe zakątki kosmosu), kupcy (wiadomo), inne zawody (czyli wszystkie inne profesje nie wymagające odbywania lotów w kosmos razem wzięte; dokładny opis zawodu gracz musi zaimprowizować na podstawie otrzymanych w dalszym ciągu gry umiejętności).

W MTL lista karier została rozszerzona do dwunastu (wykorzystując profesje zaczerpnięte z różnych dodatków do oryginalnej wersji gry). Ogólną kategorię „innych profesji” zastąpiono siedmioma zawodami, nie wymagającymi odbywania podróży kosmicznych (np. naukowiec, łotrzyk, człowiek rozrywki, szlachcic). Dodatkowo, każda ścieżka rozwoju w MTL zawiera trzy różne warianty, co daje w sumie liczbę trzydziestu sześciu dostępnych karier. Na przykład, zwiadowca może być kurierem, pracownikiem dokonującym badań światów pogranicza ludzkiej cywilizacji bądź osobą zajmującą się eksploracją nowych planet. W Od wybranej kariery (oraz jej wariantu w MTL) zależą nabyte w dalszym ciągu umiejętności.

Każdy etap rozwoju postaci trwa cztery lata. Po jego zakończeniu postać ma szansę otrzymania awansu (konieczny test, zazwyczaj obowiązkowy), możliwości zmiany zawodu lub definitywnego zakończenia kariery (i rozpoczęcia nowego etapu życia - „Podróży”). Po każdorazowym zakończeniu przygody w danym zawodzie, bohater otrzymuje profity (tym większe im wyższego dorobił się stołka). Nie ma jednak róży bez ognia. Podczas każdej „czterolatki” gracz musi sprawdzić, czy jego bohater nie zginął na służbie (a najłatwiej zginąć będąc zwiadowcą). Wymaga to kolejnego testu atrybutu. Każdy taki test jest modyfikowany zależnie od wysokości danej cechy. W MTL wszystkie modyfikatory są ujednolicone (patrz wcześniej), natomiast w oryginalnym Travellerze są zindywidualizowane dla każdej umiejętności bądź konkretnej kariery i podlegają zmianom w zależności od okoliczności. Dodatkowo, kończąc czteroletni okres rozwoju bohater wybiera tabelę rozwoju, z której losuje umiejętności (niektóre z tabel są zarezerwowane na postaci, które awansowały na wyższe stopnie kariery).

W wersji Mongoose postanowiono złagodzić wysoką śmiertelność nowotworzonych postaci zastępując pojedynczy rzut serią tabel losowych. Zamiast ginąć, bohaterowi przydarzają się jakieś wydarzenia albo nieszczęście. Kupiec może wpaść w konflikt z prawem, żołnierz ze swoim przełożonym, a zwiadowca skontaktować się z obcą cywilizacją. Tabelki każdej dla kariery zawierają kilkanaście możliwości wydarzeń, a ich dokładna interpretacja leży w rękach Prowadzącego.

Jeśli bohaterowi nie uda się „załapać” do określonej profesji (nie zda testu atrybutu) zostaje losowo przydzielony do danego zawodu (draft) lub musi obrać karierę nomada (tylko MTL). W następstwie tego nie może po zakończeniu czteroletniego terminu uzyskać awansu (co staje się udziałem tych, którzy zdali wcześniej egzamin).


Podsumowanie
Tworzenie postaci w obu omawianych wersjach gry jest, wbrew pozorom, proste i klarowne. Zaletą oryginalnego Travellera jest pozostawienie szerokiego wachlarza interpretacji historii postaci w rękach graczy i Prowadzącego. Dzieje się tak dzięki ogólnikowym opisom karier i pozostawieniu nie-kosmicznych profesji w jednej zbiorczej kategorii. Stwarza to konieczność wysilenia wyobraźni. Duża ilość dostępnych w MTL zawodów (jeśli liczyć każdy wariant kariery wychodzi 36 profesji) jest z jednej strony pomysłowa i inspirująca, z drugiej – stwarza dla wyobraźni ryzyko pójścia w utartą koleinę (wybór z danych klocków).

Natomiast zdecydowanym plusem nowej odsłony gry są tabelki losowe. Zawierają one ciekawe i interesujące motywy rozwoju postaci, a dzięki ogólnikowym określeniom stają się wspaniałą pożywką dla wyobraźni. Sprawdziłem w praktyce. Ostatnio tworzyliśmy z graczem postać żołnierza. Niestety już na samym początku kariery miał on pecha. Wylosował zdarzenie – kłótnia z kolegą zakończona wyrzuceniem ze służby obu delikwentów. Zdecydowałem, że oponent stanie się zaprzysięgłym wrogiem, w przyszłości szkodzącym bohaterowi jak tylko możliwe… Tak, tabelki z MTL zdecydowanie mieszczą się w tradycyjnej (czyli old-schoolowej) koncepcji gry. Duży plus!

Zaletą systemu tworzenia postaci w obu wersjach Travellera jest także wręcz nieograniczona możliwość adaptacji go dla potrzeby dowolnego świata SF. Sądzę, że po dodaniu kariery Rycerza Jedi, mógłbym bez problemu użyć tego erpega do prowadzenia w świecie Gwiezdnych Wojen (ale ten setting mnie akurat nie interesuje). Suma sumarum, powiem że chyba nieco bardziej podoba mi się system tworzenia postaci w MTL (głównie za sprawą inspirujących tabel). Oddaje ducha oryginału, a potencjalne wady w postaci zbyt wielkiej ilości sztywno zdefiniowanych karier nie są aż tak denerwujące i łatwo potraktować je jako wskazówki. A trudności we wprowadzaniu house-rules nie stwierdziłem.

Brak komentarzy: